Strona główna • Wiedza • Leksykon • Sole mineralne

Sole mineralne

Układ
minerały
Układ immunologiczny
Cu, Zn, Fe, Se
Produkcja energii
Mg, P, Mn
Układ hormonalny
Fe, Mn, Zn, Cu, Mg, K
Produkcja witamin
Co
Produkcja krwi
Cu, Fe
Układy enzymatyczne
Zn, Cu, K, Mn, Mg, Fe, Ca, Mo
Układ szkieletowy
Ca, Mg, Zn, Mn, B, P
Rozmnażanie
P, Cu, K, Mn, Zn, Mg

Sole Mineralne stanowią grupę związków zaliczanych do niezbęd-nych w żywieniu ludzi. Ponieważ organizm człowieka nie potrafi ich wytwarzać powinny być one dostarczone z pożywienia w odpo-wiednich ilościach i proporcjach. Sole mineralne stanowią około 4% masy ciała (przy masie ciała 70 kg sole mineralne stanowią 2,8 kg).

Podział
Sole mineralne (składniki mineralne) dzieli się na dwie zasadnicze grupy:
makroelementy: wapń (Cu), fosfor (P), magnez (Mg), potas (K), sód (Na), chlor (Cl), siarka (S)
mikroelementy: żelazo (Fe), cynk (Zn), miedź (Cu), mangan (Mn), fluor (F), jod (In), selen (Se), chrom (Cr).

Dlaczego sole mineralne są tak ważne?
Z przeprowadzonych badań w wielu krajach wynika, iż brak równowagi lub niedobory soli mineralnych w diecie mogą wpływać na poprawną pracę wielu układów w organizmie człowieka. Poniższa tabela ukazuje układy organizmu wykorzystujące sole mineralne.

Co to jest biodostępność i dlaczego jest taka ważna?

Biodostępność to ilość przyjętego do organizmu składnika odżywczego, która została wchłonięta i tym samym jest dostępna na potrzeby jego metabolizmu.

Biodostępność jest bardzo ważna, ponieważ wszystkie składniki odżywcze muszą być dostępne dla różnych układów organizmu. Bez względu na to jak bardzo bogaty jest dany produkt w składniki odżywcze, jeżeli nie gwarantuje on biodostępności nasze pieniądze i wysiłek pójdą na marne.

Co to są schelatowane minerały?

O chelatacji mówimy wówczas, gdy minerały takie jak cynk, mangan, żelazo, wapń i inne stają się otoczon i związane z aminokwasami w stabilnej postaci.

Chelatacja to naturalny sposób organizmu na transportowanie minerałów poprzez ścianę jelit w ramach procesu trawienia.

Dlaczego minerały najlepiej wiązać z aminokwasami w celu tworzenia chelatu?

Organizm bardzo sprawnie przyswaja aminokwasy. Na liście priorytetowych substancji odżywczych przenikających przez ścianę jelit po strawieniu, wysoką pozycję zajmują dwupeptydy (dwa aminokwasy połączone ze sobą specjalnym wiązaniem).

Okazuje się, że dwupeptydy są wchłanianie w szybszym tempie niż pojedyncze aminokwasy. Chelatowanie minerałów z aminokwasami w sposób podobny do dwupeptydów pozwala na bezproblemowe przejście tej postaci minerału za pomocą tego specjalnego systemu aktywnego transportu poprzez wyściółkę jelitową do krwiobiegu.

Co sprawia, że pełne chelaty aminokwasowe są tak skuteczne?

 Wielkość. Duże cząsteczki nie mogą łatwo przedostać się przez ścianę jelit. Wiele produktów dostępnych na rynku polskim ma zbyt dużą masę cząsteczkową (np. węglan wapnia), aby umożliwić właściwe przyswajanie. Dzięki opatentowanej technologii firmy Albion produkuje się schelatowane minerały o wystarczająco małej masie cząsteczkowej, aby umożliwić im bardzo łatwe przenikanie przez ściany jelit do krwiobiegu. Otrzymano związek podobny do związku wytwarzanego przez organizm podczas naturalnej chelatacji.

 Stabilność. Proces chelatacji firmy Albion gwarantuje stabilność pH tej wyjątkowej cząstki minerału. Stabilność jest zachowana we wszystkich zakresach pH występujących w procesie trawienia. Zapewnia to maksymalną obecność chelatu minerału w nienaruszonej postaci w ramach naturalnego procesu wchłaniania.

 Neutralność. Proces chelatacji aminokwasowej nadaje cechy neutralności końcowemu związkowi minerałowemu. Dlaczego jest to takie ważne? Związki minerałów z ładunkami elektrycznymi mogą wchodzić w reakcję z innymi składnikami diety, jak np. fitynami i innymi cząsteczkami przeciwnie naładowanymi oraz tworzyć substancje nieprzyswajalne. Ponadto związki minerałów z ładunkiem elektrycznym są reaktywne i mogą dezaktywować inne ważne substancje odżywcze takie jak: witamina E, witamina C, witaminy z grupy B, a także leki.

Wapń (Ca) 
Składnik: kości, zębów, wielu enzymów. 
Odpowiada za: kurczliwość mięśni, przewodnictwo bodźców nerwowych, przepuszczalność błon komórkowych, regulacja pobudliwości nerwów, krzepliwość krwi. 
Objawy niedoboru: tężyczka, mrowienie warg, języka, palców lub uogólnione bóle mięśni, rozmiękczanie i deformacja kości.

Magnez (Mg) 
Składnik: kości, zębów, tkanek miękkich. 
Odpowiada za: przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśni (antagonista wapnia), synteza białka, kwasów nukleinowych, metabolizm lipidów, termoregulację. 
Objawy niedoboru: arytmia, przyspieszona czynność serca, nadciśnienie, nerwowość, osteoporoza.

Potas (K) 
Składnik: główny składnik płynu wewnątrzkomórkowego, soków trawiennych, kości. 
Odpowiada za: regulację gospodarki wodnej, równowagę kwasowo-zasadową, regulację czynności mięśni i nerwów, przepuszczalność błon komórkowych. 
Objawy niedoboru: wiotczenie mięśni szkieletowych, uporczywe zaparcia, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz).

Żelazo (Fe) 
Odpowiada za: transport i magazynowanie tlenu, transport elektronów, biosyntezę prostoglandyn, detoksykację związków obcych. 
Objawy niedoboru: zmiany w śluzówce, spadek siły fizycznej, zaburzenia regulacji temperatury ciała, odczuwania bodźców, spadek odporności, powoduje niedotlenienie macicy (może to prowadzić do poronień, przedwczesnego porodu, osłabienia akcji porodowej. Długa trwająca niedokrwistość prowadzi do wad rozwoju płodu).

Mangan (Mn) 
Składnik: wielu tzw. metaloenzymów. 
Odpowiada za: niszczenie wolnych rodników, syntezę mocznika, tworzenie tkanki łącznej i kości, funkcje mózgu i trzustki. 
Objawy niedoboru: rozmiękczenie kości, zbyt niski poziom cholesterolu, zmniejszenie tolerancji glukozy.

Miedź (Cu) 
Składnik: wielu enzymów. 
Odpowiada za: transport żelaza, niszczenie wolnych rodników, tworzenie wiązań krzyżowych w kolagenie i elastynie, syntezę melaniny, utrzymanie struktury keratyny. 
Objawy niedoboru: niedokrwistość, pękanie naczyń krwionośnych, zwiększona łamliwość kości, dysfunkcja serca, spadek odporności, brak prawidłowej pigmentacji skóry.

Jod (In) 
Składnik: hormonu tarczycy, zapobiega powstaniu wola endemicznego. 
Odpowiada za: prawidłowa termogenezę i przemianę materii, prawidłowy rozwój mózgu i układu nerwowego. 
Objawy niedoboru: niedoczynność tarczycy, przerost tarczycy, spowolnienie umysłowe, zaburzenia rozrodczości (poronienia).

Selen (Se) 
Silny antyutleniacz. 
Odpowiada za: ochronę organizmu przed wolnymi rodnikami, przemianę hormonów tarczycy, odtwarzanie organizmu ze związków obcych.Objawy niedoboru: ryzyko uszkodzenia wątroby, trzustki, nerek, układu rozrodczego i układu naczyniowego.

Chrom (Cr) 
Składnik: czynnika tolerancji glukozy. 
Odpowiada za: regulację stężenia cholesterolu w surowicy oraz poziomu glukozy we krwi. 
Objawy niedoboru: ryzyko cukrzycy, choroby niedokrwiennej serca.

Suplementacja

Najlepiej przyjmować sole mineralne w postaci tabletek zawierających sole mineralne bądź dodatkowo zawierających witaminy. Należy wybierać preparaty zawierające sole mineralne w postaci pełnych chelatów aminokwasowych. Mamy wtedy gwarancje prawie 100% przyswajalności. Minimalna porcja dzienna powinna dostarczać: wapń (166,6 mg), magnez (83,3 mg), żelazo (3,3 mg), cynk (3,3 mg), mangan (1,3 mg), miedź (83,3 ug), jod (50 ug), selen (16,6 ug), chrom (6,6 ug) oraz potas.

Sole mineralne należy przyjmować minimum 3 miesiące.

Piśmiennictwo:

  1. M.T. Murry „Encyclopedia of Nutritional Suplement”. Prima Publishing 1996. 
  2. Światosław Ziemlański, praca zbiorowa “Normy żywienia człowieka”, PZWL 2001. 
  3. J. Gawęcki, L. Hryniewiecki „Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu”, PWN 1998. 
  4. Donald P. Goldberg, R.Ph., Arnold Gitomer , R.Ph. and Robert Abel, Jr., M.D. „The Best Supplements For You Health”, Kensington Publishing Corp. 2002.